غزلیات
شمارهٔ ۱ : صبح شد برخیز و برزن دامن خرگاه را شمارهٔ ۲ : بر سر کوی خرابات مقامیست مرا شمارهٔ ۳ : صبح است و گشادند در دیر مغان را شمارهٔ ۴ : هر بلایی کزو رسید مرا شمارهٔ ۵ : ای فروغ ماه از شمع شبستان شما شمارهٔ ۶ : تهی کردیم از نامحرمان هم دیده و دل را شمارهٔ ۷ : نشناخت دل از زلف تو ویرانهٔ خود را شمارهٔ ۸ : دادم بغمت شادی این هر دو جهان را شمارهٔ ۹ : بگذر ای ناصح فرزانه ز افسانهٔ ما شمارهٔ ۱۰ : نام تو کلید بستگیها