غزل شمارهٔ ۴۱۷۸
هشیار را خرام تو سر مست می کند
این سیل اگر به کوه رسد پست می کند
تا وا کند نسیم سحرگاه غنچه ای
صد عقده باز تاک زبردست می کند
قد ترا به سرو چه نسبت که آب را
حیرانی خرام تو پا بست می کند
از خط فزود مستی آن چشم پرخمار
بادام را بنفشه سیه مست می کند
صائب من از نظاره ساقی شدم خراب
ورنه مرا شراب کجا مست می کند
اطلاعات
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
هشیار را خرام تو سر مست می کند
این سیل اگر به کوه رسد پست می کند
هوش مصنوعی: آدم هشیار و باهوش وقتی با جریانی قوی و پرشتاب روبهرو میشود، به راحتی تحت تأثیر قرار میگیرد و ممکن است از کردار و رفتار خود غافل شود. اگر این جریان به موانعی در مسیرش برخورد کند، به سرعت آن موانع را پایین میآورد و از سر راه برمیدارد.
تا وا کند نسیم سحرگاه غنچه ای
صد عقده باز تاک زبردست می کند
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی باعث میشود تا غنچهای به آرامی شکوفا شود و درخت تاک، با مهارت، صدها گره و راز را باز کند.
قد ترا به سرو چه نسبت که آب را
حیرانی خرام تو پا بست می کند
هوش مصنوعی: شما به قد و قامت خود چه نسبت دارید که در برابر زیبایی و حرکت دلنشین شما، حتی آب هم حیرت و شگفتی را تجربه میکند و متحیر میشود.
از خط فزود مستی آن چشم پرخمار
بادام را بنفشه سیه مست می کند
هوش مصنوعی: چشمان پرخمار مانند بادام باعث افزایش مستی و شیدایی میشوند و حتی بنفشه سیاه را هم به حالتی مست و شگفتانگیز در میآورند.
صائب من از نظاره ساقی شدم خراب
ورنه مرا شراب کجا مست می کند
هوش مصنوعی: من به خاطر تماشای ساقی، به حالتی خراب و مست رسیدم، وگرنه شراب خود به تنهایی مرا مست نمیکند.