غزل شمارهٔ ۴۱۷۶
آرام را خرام تو آتش عنان کند
آیینه را حجاب تو آب روان کند
بی درد بلبلی که در ایام جوش گل
اوقات صرف خاروخس آشیان کند
چون لاله سرخ روی برآید ز زیر خاک
هر کس به خون قناعت ازین سبز خوان کند
برگشتنی است پرتو خورشید بی زوال
صد سال اگر قرار درین خاکدان کند
نقصان نمی رسد به خریدار احتیاط
حاشا که این متاع گرامی زیان کند
در صدر آستانه نشینم که صدر را
اکسیر خاکساری من آستان کند
از سیم وزر مگو که سزاوار خنده است
زندانیی که فخر به بند گران کند
صائب شود عزیز جهان همچو ماه مصر
یک چند هر که بندگی کاروان کند
اطلاعات
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
آرام را خرام تو آتش عنان کند
آیینه را حجاب تو آب روان کند
هوش مصنوعی: وقتی آرام و پیوسته حرکت کنی، آتش درونت را کنترل میکند و مانند آب روان، حجاب تو را شفاف میسازد.
بی درد بلبلی که در ایام جوش گل
اوقات صرف خاروخس آشیان کند
هوش مصنوعی: بلبلی که در زمان شکفتن گلها بیدرد و بیغصه به پرواز و زندگیاش ادامه میدهد، با خیال راحت در میان علفها و گیاهان آشیانه میسازد.
چون لاله سرخ روی برآید ز زیر خاک
هر کس به خون قناعت ازین سبز خوان کند
هوش مصنوعی: زمانی که لالهی سرخ از دل خاک سر برمیآورد، هر کسی به نوبهی خود با خونریزی و زخمهایی که دارد، تلاش میکند تا از این برداشت تازه بهرهبرداری کند.
برگشتنی است پرتو خورشید بی زوال
صد سال اگر قرار درین خاکدان کند
هوش مصنوعی: خورشید همیشه خواهد درخشید و حتی اگر صد سال در این خاک بماند، باز هم بازخواهد گشت.
نقصان نمی رسد به خریدار احتیاط
حاشا که این متاع گرامی زیان کند
هوش مصنوعی: اگر خریدار با احتیاط عمل کند، هیچ کمبودی به او نخواهد رسید. به هیچ وجه این کالای با ارزش ضرر نخواهد کرد.
در صدر آستانه نشینم که صدر را
اکسیر خاکساری من آستان کند
هوش مصنوعی: من در بالای درگاه نشستهام، زیرا humble خود من باعث ارزشمندی و اهمیت درگاه میشود.
از سیم وزر مگو که سزاوار خنده است
زندانیی که فخر به بند گران کند
هوش مصنوعی: از طلا و نقره صحبت نکن، زیرا چنین سخنانی خندهدار است. این مانند زندانی است که به زنجیرهای سنگین خود افتخار میکند.
صائب شود عزیز جهان همچو ماه مصر
یک چند هر که بندگی کاروان کند
هوش مصنوعی: هر کسی که در خدمت کاروان باشد، مانند ماه مصر درخشان و عزیز خواهد شد.