گنجور

آهو

مُردَم از حَسرَتِ آهورَوِشان و رَمِشان
من ندانم به چه تدبیر به دام آرَمِشان
نیک‌رویانِ جهان را چو سِرِشتَند ز گِل
سنگی اندر گِلشان بود همان شد دِلِشان

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
قالب شعری: غزل/قصیده/قطعه
منبع اولیه: همراهان گنجور

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

مُردَم از حَسرَتِ آهورَوِشان و رَمِشان
من ندانم به چه تدبیر به دام آرَمِشان
هوش مصنوعی: من از حسرت زیبایی و چشمان آنها می‌میرم و نمی‌دانم با چه تدبیری آن‌ها را در دام افکنم.
نیک‌رویانِ جهان را چو سِرِشتَند ز گِل
سنگی اندر گِلشان بود همان شد دِلِشان
هوش مصنوعی: زیبایان جهان از ابتدا به گونه‌ای ساخته شده‌اند که در وجودشان همچون سنگی از گل، سختی و استحکام نهفته است و به همین دلیل دل‌هایشان نیز همین گونه است.

حاشیه ها

1396/01/04 09:04

طبیعتا "رم" و "آرم" با "دل" هم قافیه نمی شن
این شعر مشکل قافیه داره

1399/06/06 08:09
حسین شنبه‌زاده

به جعفر عسکری:
جعفرجان وقتی حافظ خودمون(!) «خوب» رو با «رِند» قافیه کرده (نپرسی کدوم شعر که سخت عصبانی می‌شم)، دیگه از شاطر عباسِ بینوا چه انتظاری داری وَ چرا؟
در وفای عشقِ تو الخ.
فقط بالای غیرت تو دیگه نگو «"خوبان" رو با "رندان" قافیه کرده و صحیحه»؛ چون نیست. الف و نونِ جمع تو کتابِ شمر هم جزوِ حروف اصلیِ قافیه نیست.
و سعدی هم مشکل رو با ممکن قافیه کرده که این دیگه پیدا کردنش با خودت. :))))

1399/06/06 21:09
nabavar

گرامی جعفرعسگری
مردم از حسرت آهو روشان و رمشان
من ندانم به چه تدبیر بدام آرمشان
نیکرویان جهان را چو سرشتند ز گِل
سنگی اندر گِلشان بود همان شد دلشان
به نظر من درین دوبیتی” شان “ قافیه است و هیچ ایرادی در آن نیست
گرامی حسین
حافظ نیز ” آنم “ را در غزلش قافیه کرده فکر نمی کنم ربطی به رند و خوب داشته باشد
در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع

1401/11/15 19:02
روح و ریحان

بیخیال خواهشا، بخونید و لذت ببرید، چی گفته انصافا