هوش مصنوعی: کجا می‌شود که درد و رنجی بدون جستجو و بررسی وجود داشته باشد؟ آیا کسی می‌تواند جانی تشنه را بدون آب و زندگی به حال خود رها کند و او را سرپا نگه دارد؟

هوش مصنوعی: لباس کسانی که دل‌های پاک و اهل معنویت دارند، نشانه‌ای از حالت درونی آن‌ها نیست. حتی اگر کسی لباسی از الیاف طبیعی بپوشد، این لباس به او زیبایی نمی‌بخشد.

هوش مصنوعی: من به حالتی فرورفته‌ام و منتظر یک نگاه توجه‌آمیز هستم تا به زودی از سرگرمی‌های خودم یا دیگران رها شوم و به زندگی عمیق‌تری وارد شوم.

هوش مصنوعی: محبت و عشق همچون شبنم، روح و جان را تازه و زنده می‌سازد و زیبایی و لطافت این احساس می‌تواند حتی دیوارهای خشک و بی‌روح را نیز زیبا و شاداب کند.

هوش مصنوعی: هیچ وقتی از ذهن ما فراموش نخواهد شد که آن بدخوی هشیار، روز قیامت را با چهره‌ای آتشین و هراسناک به خود می‌پوشد.