هوش مصنوعی: عطر خوش و زیبایی نیاز دارد، چه اینکه آن سوار قدیمی از ما طلبی دارد.

هوش مصنوعی: انسانی که نمی‌تواند به درستی صحبت کند، دیگر نمی‌تواند از نگاه محبت‌آمیز طرف مقابل لذت ببرد و از دلِ نوشیدنی‌اش، آتش و شوقی برای برقراری ارتباط برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: حسرت و غم ناشی از مرگ من کافی نیست؛ بلکه باید بدانیم که حق من بر عهده زمانه است و باید آن را از او خواست.

هوش مصنوعی: وقتی بوی خوش گل به مشامم می‌رسد و باد ملایمی می‌وزد، احساس می‌کنم که از باغ آمده و یارم مرا می‌طلبد.

هوش مصنوعی: این گزراندن وعده و ناز و کرشمه دیگر کافی نیست؛ دل من به تپش درآمده و نیاز به انتظار دارد.

هوش مصنوعی: ما به هم نزدیک شدیم و اسرار یکدیگر را حفظ کردیم، و همان نگاه خجالت‌آور در جشن تو معنای دیگری پیدا می‌کند.

هوش مصنوعی: دل گرفته و غمگین است و احساس عمیق درد و افسردگی دارد، به طوری که شعله‌های آتش نیز از او طلب آرامش و دوری می‌کنند.

هوش مصنوعی: ما به مسیری رفته‌ایم که در آن، اشک و غم بیشتر از آنچه که انتظار داشتیم، وجود دارد.

هوش مصنوعی: مسافر به یاد دوست وفاداری نمی‌کند و دل‌های شکسته از یاد و خاطره ما چیزی می‌طلبند.