هوش مصنوعی: دل خود را از کدورت‌ها پاک می‌سازد، صبح می‌آید و در حالی که شب را با تاریکی‌اش به یاد می‌آورد، روشنی و گرمای روز را به ارمغان می‌آورد.

هوش مصنوعی: در اینجا به زیبایی و سرزندگی فضایی اشاره شده که از زیبایی گل‌ها و رنگ‌های آن سرشار است. به گونه‌ای که فضای مجلس مستان از زیبایی‌های صبحگاهی باغ و گل‌ها نیز جذاب‌تر و رنگین‌تر شده است. به عبارت دیگر، محفل جوانان خوش‌ذوق و شاداب به خاطر جلوه‌های طبیعی و زیبایی‌هایی که در اطرافشان هست، جلوه‌ای خاص و تماشایی دارد.

هوش مصنوعی: دل من از زیبایی صبحگاهان به هم ریخته و آشفتگی به حالتی رسیده که دیگر قدرتی برای خوابیدن در صبح ندارم.

هوش مصنوعی: می‌خواهم شبی را تجربه کنم که در حالت بی‌خبری و نشئگی از شراب، با لبخند به لیوانم نگاه کنم و بعد به دنبالش به صبح بپردازم.

هوش مصنوعی: غم و اندوه و خستگی شب مانند خمار خواب سنگین است و بیشتر از نشئه و حال خوشی که از عشق یا حال خوب حاصل می‌شود، انسان را فراموش می‌کند. نور صبح که به واسطه‌ی دود چراغ شب به وجود آمده، جایگاه تاریکی شب را دگرگون می‌سازد.

هوش مصنوعی: امشب دل من که به خاطر زیبایی مینا دچار حسادت شده، مثل فتیله‌ای در آتش می‌سوزد. این احساس به خاطر داغی که صبح به وجود آمده، بیشتر از همیشه است.