هوش مصنوعی: از شوق و هیجان، نفس کشیدن از یادم رفت، او نگاهی انداخت و همه درخواست‌ها و خواهش‌هایم از یادم رفت.

هوش مصنوعی: قلمی که بر روی کاغذ حرکت می‌کند، قادر است احساسات عمیق قلبم را به تصویر بکشد، و یاد من از تمام نگرانی‌ها و مشکلات روزمره پاک شده است.

هوش مصنوعی: به خاطر شعف و زیبایی گل صد برگ، همه چیزهای دیگر را فراموش کرده‌ام و فقط لحظه‌های شیرین را در آغوشم احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: شیشه‌ای پر از زهر سکوت را برای طوطی شیرین زبانی ریختند و پرواز کرد، و جوش و هیجان مگس از خاطرم پاک شد.

هوش مصنوعی: شعله‌ای از حیرت و شگفتی در دل من روشن شده و صدایم به اوج رسیده است. در این حال، زمزمه‌ی خفی و دلنشینی که همیشه در خاطر داشتم، از یادم رفته است.

هوش مصنوعی: صدای ناله‌ای بدون پوشش، تأثیرش همچون لباسی مخصوص عبادت است. جای دل، اولین ایستگاه در سفر، صدای جرس از یادم رفته است.

هوش مصنوعی: من به قدری به زیبایی و جذابیت تو مبتلا شدم که حتی از خواسته‌هایم نیز یادم رفت.