هوش مصنوعی: چشمان تماشاگر در حال گشت و گذار بودند و از شیشه دل‌ها، زیبایی‌ها را می‌نوشیدند.

هوش مصنوعی: اگر اشک‌های ما از عمق دل می‌آمدند، هر کدام به اندازه‌ای ارزشمند می‌شدند که مانند قطره‌ای از دریا محسوب می‌شدند.

هوش مصنوعی: اگر نگاهی به دل من می انداختی، چه اندازه از فریاد و سر و صداها کاسته می شد.

هوش مصنوعی: دور این شوخی همیشه در حال تماشا بود و هیچ‌گاه خسته نمی‌شد.

هوش مصنوعی: هرگاه که من به نیاز تو نرسیدم، چطور می‌توانی بگویی که نشان ناز او چقدر نادرست است؟