هوش مصنوعی: فاصله و بی‌ارتباطی از زیبایی‌های شام و سحر تا کی ادامه دارد؟ چه مدت می‌توان از دل بی‌خبر بود و به این احساس‌ها بی‌توجهی کرد؟

هوش مصنوعی: به خاطر ناله و افسوس خود، از آسمان عذرخواهی نکن. پرواز ما از ظرفیت و توان بال و پر فراتر رفته است.

هوش مصنوعی: غیرتم اجازه نداد که عمر گرانبهای خود را بدون توجه و به سادگی از دست بدهم.

هوش مصنوعی: مست و بی‌پروا به سوی کعبه رفت و خانه را فراموش کرد، در حالی که از نگاه اهل نظر دور شده بود.

هوش مصنوعی: عشق من آتشی است پرزرق و برق و همانند یک ستاره‌شناس، من تمام حساسیت‌ها و داغی‌های آن را می‌شناسم. هیچ شعله‌ای از این عشق نمی‌تواند به آسانی از قلمرو وجود من عبور کند.

هوش مصنوعی: قبل از اینکه مستی و خوشی به سراغم بیاید، او به من وعده‌ای داد و رفت. یادش به خیر که توبه کردم و بی‌دردسر از آن روز گذراندم.

هوش مصنوعی: این عبارت به تصویری از انسانی می‌پردازد که در میان مشکلات و گناهان قرار گرفته است، مانند کشتی‌ای که در دریا غرق شده. اما با وجود این وضعیت ناامیدکننده، امیدی به بخشایش و نجات وجود دارد که می‌تواند او را از این طوفان نجات دهد. در واقع، این تصویر نشان دهنده‌ی دشواری‌ها و چالش‌های زندگی است و از یأس و ناامیدی خارج شده و به سویی از امید و بخشایش می‌نگرد.