هوش مصنوعی: مدت زیادی قرار است که از جدایی ما بگذرد و تو نمی‌دانی که هر روز بر من چه می‌گذرد.

هوش مصنوعی: به خاطر اینکه به شدت تحت تأثیر عشق هستم و نفس‌هایی که می‌زنم، به حدی زیاد است که احتمالاً در روز حساب و کتاب از من سوالی نخواهند کرد.

هوش مصنوعی: با ایجاد رابطه عاطفی میان دو نفر، احساس می‌شود که مانند صیادی در دام افتاده‌ایم. حالا سؤال این است که تا کی می‌توانیم از یاد کسی که مدت‌هاست با او آشنا شده‌ایم، دور بمانیم؟

هوش مصنوعی: من خواب ناخوشایندی را دیده‌ام و نمی‌دانم چگونه آن را تفسیر کنم. نمی‌توانم به خاطر بسپارم که روزی از خاک ما گذر خواهد شد.

هوش مصنوعی: در سایه‌ی اشک‌های جهانی، هیچ ترس و هراسی از دل من وجود ندارد و هر جا که بخواهد، می‌تواند بگذرد.

هوش مصنوعی: بادی که از ما می‌وزد، همواره حیرت‌انگیز است و در گلستان به پرواز در می‌آید. در میان بلبل و قمری، چه تحولی رخ خواهد داد؟

هوش مصنوعی: دل من از خدا دور شده و به سواحل خیال رسیده است. کشتی صبرم که ناخدای آن خون است، به زودی از این دریا عبور خواهد کرد.

هوش مصنوعی: دیوانگی‌ام با بی‌زبانی‌هایم کارهایی می‌کند؛ ناله و فریاد من مانند زنجیری است که از آسمان به سوی دعا خواهد رسید.

هوش مصنوعی: شمع گل، زیبایی و لطافت خود را مدیون شبنم است، اما این شبنم نمی‌تواند به یاد خاک باقی بماند و از آن عبور کند. در واقع، زندگی و زیبایی‌ها ناگزیر از گذر هستند و نمی‌توانند دائمی بمانند.

هوش مصنوعی: اگر عمر به همین منوال سپری شود، دل بی‌قرار و ناآرام از زندگی بی‌خیال و بی‌پرسش خواهد گذشت.