هوش مصنوعی: هر روز صبح که می‌گذرد، انتظارم برآورده نمی‌شود و هر شب که می‌رسد، در کنارم کسی نیست تا برایش گریه کنم.

هوش مصنوعی: از ناتوانی در بیان احساساتم، زبانم پر از شکر و سپاس است، زیرا هیچ شکایتی از روزگارم در نوشته‌ها و یادداشت‌هایم وجود ندارد.

هوش مصنوعی: از ابرها و سایه‌های برگ‌های پاییزی، گلی شکفته شده است که در یاد و خاطرم، اثری از بهار ندارد.

هوش مصنوعی: اگر دل سنگی و سخت باشد، هیچ‌گاه نمی‌تواند شکوفا شود و فرقی نمی‌کند که چقدر غبار یا مشکل بر آن بیفتد. من هیچ نیازی به دردسر ندارم.

هوش مصنوعی: دل من در یاد تو بی‌وقفه در حال سوختن است، اما در کدام شبی که منتظر تو باشم، هیچ نوری به روشنایی‌ام نمی‌تابد.

هوش مصنوعی: من در آتش افسردگی خود سوزانده شده‌ام و حالا نه شراب خوشبو به کمکم می‌آید و نه درد حاصل از خماری‌ام برایم اهمیتی دارد.

هوش مصنوعی: من در گوش حلقه زنجیر، رازها را روایت می‌کنم، اما در دل کسی که دیوانه است، هیچ اعتباری برای من وجود ندارد.