هوش مصنوعی: هر دلی که با ما صمیمی و یکدل نیست، به خاطر خجالت و شرم، احساس ناراحتی می‌کند. هیچ چیز بهتر و زیباتر از انصاف و عدالت نیست.

هوش مصنوعی: دل من پاک و صاف است و کسی از دشمنی‌های او خبر ندارد. بدون تردید، من با تمام وجودم از محبت سخن می‌گویم و این حرف‌ها فقط برای نمایش نیست.

هوش مصنوعی: من به نوعی شکار او شده‌ام و او شاهد وضعیت من است. باطن من مانند ظاهر آینه است و هیچ چیز پنهانی در آن نیست.

هوش مصنوعی: من دارایی‌ام را برای عشق و محبت خرج کرده‌ام، و اگر یک نگاه به آن عشق صرف صد عمر شود، این هزینه‌ای بیهوده نیست.

هوش مصنوعی: در این عالم، مهربانی ممکن است با بی‌توجهی همراه باشد، و دوستی با افرادی که بی‌رحم هستند، نشان‌دهندهٔ بی‌عدالتی است. در واقع، این دنیا شاهد نابرابری‌ها و بی‌مروتی‌های زیادی است.

هوش مصنوعی: دل آدمی با عشق و محبت گرم می‌شود و این محبت به نوعی می‌تواند نقص‌ها و کمبودها را بپوشاند. اما اگر کسی نتواند احساسات و محبت دیگران را درک کند و به آنها بها ندهد، نمی‌توان او را در زمرهٔ اهل محبت و معرفت دانست.

هوش مصنوعی: من به خاطر این که در دنیای سخت و خاکی به سر می‌برم و در عوض از شادی و لذت عشق بهره‌مندم، شکرگزارم. احساس می‌کنم که ارزش و منزلتم بیشتر از آن است که به راحتی و سادگی به دست آید.