هوش مصنوعی: من دیگر طاقت عربده‌کشی و ناز بازی ندارم و خوشحالم که عمر این ناراحتی‌های بی‌خود طولانی نیست.

هوش مصنوعی: ما دل را به تماشای آسمان مشغول کرده‌ایم و امیدواریم که نشانه‌ای از آزادی و پرواز بیاید، اما هنوز خبری از آن نیست.

هوش مصنوعی: هر چه فاصله و بیگانگی میان من و دوست بیشتر شود، احساس نزدیکی و محبت نیز بیشتر خواهد شد. زمانی که از دوری و احتیاط فاصله بگیریم، پیوندها عمیق‌تر می‌شوند.

هوش مصنوعی: عشق مانند پلنگی است که بین جوان و پیر تفاوتی قائل نیست و در میانه بزم، زیبایی گل را در کنار خار نمی‌تواند تشخیص دهد.

هوش مصنوعی: آشفتگی ناشی از حضور من در اطراف، مانند موجی است که به وجود می‌آید. هیچ‌کس نمی‌تواند به درستی من را شناسایی کند و نشان‌دهنده‌ی حقیقت من نیست.

هوش مصنوعی: جهان به خاطر محبت و گرمی تو همچون شعله‌ای از آتش است. اما این شعله، شیشه‌ای است که تحمل داغی کوره‌ی آتشین را ندارد.

هوش مصنوعی: به خاطر حسادت به کسی، حاضر به دشمنی شده‌ام. از این که دست به کشتن من بزنی، بگذر؛ چون دیگر نیازی به ناز و محبت‌های تو ندارم.

هوش مصنوعی: به سوی دیگران نگاه می‌کند و دلش به خاطر ما حسادت می‌ورزد. نگران نباش و اسیر خیال‌های منفی نشو، چرا که دشمن نمی‌تواند به ما آسیب برساند.