هوش مصنوعی: عزم و اراده‌ام را رها کردن، مثل این است که از دنیای کوچک‌تر دست بکشم، زیرا عشق بدون شانس، چیزی کمتر از برخورداری و خوشبختی جهانی نیست.

هوش مصنوعی: احساساتی داریم که ناشی از کفر و دیوانگی خودمان است؛ صدای ناله ما مانند ناقوسی است که بدون شور و هیاهو و فقط به خاطر زنجیرهایی که داریم، به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: من همچون کعبه در جستجوی حق و حقیقت هستم و می‌خواهم از مسیری عبور کنم که به سختی و خطر دم شمشیر می‌ماند.

هوش مصنوعی: در مدرسه‌ای که عشق به یادگیری و مُعجزه‌های علم وجود دارد، بحث و گفت و گو هست اما تفسیر و درک عمیق از مسائل نیست.

هوش مصنوعی: تو همان‌قدر نیرومند هستی که می‌توانی دو جهان را به هم بریزی و از جا به در کنی. تو مانند صف شکن‌ها در سپاه هستی و لازم است بگویم که آه تو بی‌تأثیر نیست.

هوش مصنوعی: ما با این امید که از جانب او بخشیده می‌شویم، هر اشتباهی را مرتکب می‌شویم، بدون شک این محبت بی‌نهایت او فقط به خاطر یک خطا نیست.

هوش مصنوعی: اگر چه آه ما ناشی از تقصیر ماست و نقصی در آن وجود دارد، اما اگر تیر گناه به هدف نرسد، اثری از آن نخواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر دل و بینش عالی داشته باشی، می‌بینی که هر دو جهان بهتر از یک ناله در دل شب نیست.

هوش مصنوعی: اگر دلت ویران شد، بدان که دل‌های دیگر در آبادانی و نشاط هستند، زیرا کسی در این دنیا آرامش و ساخت و ساز درونی را ندارد، مگر این که از وحشت و ترس رها شده باشد.