هوش مصنوعی: دل بیگانه هیچ توجهی به ناراحتی ما ندارد و به یاد ما نیست.

هوش مصنوعی: سفر برای کسانی که درگیر شوق و آرزو هستند مانند تنگنا و زنجیری است که آنها را در بر گرفته است، مانند اینکه قمری در چنگال صیاد باشد و نتواند به آشیانه‌اش برگردد.

هوش مصنوعی: ما از دل، جهل و نادانی را دریافت کردیم و آسمان، در اندیشه‌ی توانایی و استعداد ما نیست.

هوش مصنوعی: چرا دل خود را به خاطر آسمان به درد بیاوریم، وقتی که هیچ‌کس صدای ما را نمی‌شنود؟

هوش مصنوعی: آسمان چگونه می‌تواند خون قربانیان را بنوشد، مگر اینکه خاک راه جلاد ما باشد؟

هوش مصنوعی: ما در بند عشق شیرین خود افتاده‌ایم و نمی‌توانیم از دوگانگی‌های ذهنی رهایی یابیم، چرا که فرهاد ما وجود ندارد.