هوش مصنوعی: در زندگی گاهی اوقات احساس بی‌قراری و ناراحتی می‌کنیم، اما نمی‌توانیم دلیل مشخصی برای آن بیابیم. به نظر می‌رسد که در این سفر زندگی، درد و رنجی وجود دارد که نمک زندگی ماست، و بدون آن زندگی ممکن است طعم و مزه‌اش را از دست بدهد.

هوش مصنوعی: من در آیینه‌ای که نشان‌دهنده‌ی دو جهان است، هیچ‌کس جز یار را نمی‌بینم.

هوش مصنوعی: تا حدی در دل خود ذوب شدیم که نشانه‌ای از خاک ما نمی‌توان دید.

هوش مصنوعی: بینش محدود می‌گوید که آنچه در دل پنهان است، هیچ‌گاه به وضوح نمایان نمی‌شود.

هوش مصنوعی: دود آه‌ها به قدری فراگیر شده است که شعلۀ شب‌های تاریک دیگر دیده نمی‌شود.

هوش مصنوعی: من از این که بهار آمده و چمن‌ها شکوفه داده‌اند، شگفت‌زده‌ام، اما هنوز نشانه‌ای از زیبایی‌های بهار دیده نمی‌شود.

هوش مصنوعی: این دنیا مانند بهشتی است که آدمی در آن، به خاطر ناشایستگی و عدم اعتبار خود، نمی‌تواند از آن لذت ببرد.

هوش مصنوعی: دل ما به خاطر اعتدال و آرامش، بسیار خوشبو و شاداب شده است و در این فضا هیچ گونه مشکل یا درد و رنجی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: در مورد عشق و جنون چه بگویم، که نشانی از زیبایی و تازگی بهار در آن وجود ندارد.

هوش مصنوعی: در مسیر انتظار، روزها به سختی می‌گذرد و اثری از تحولات زندگی نمی‌بینم.