هوش مصنوعی: دل‌هایی که از درد و رنج بی‌خبرند، چگونه می‌توانند احساس کنند؟ و چشمانی که برای افراد نیازمند اشک نمی‌ریزند، چگونه هستند؟

هوش مصنوعی: در باغم، همچنان در حال سرگردانی و بی‌هدفی هستم و می‌دانم که در اندیشه‌ام تنها نخل بلند و سایه‌دار همان سرو است که شناخته‌ام.

هوش مصنوعی: دل‌ها از او ویران شده‌اند و در خانه‌های دل، غبار و تیره‌گی نشسته است. این وضعیت به اندازه‌ی غباری است که بر سرمه می‌نشیند و در این میان، سمند که نماد رهایی و شجاعت است، چه کسی است؟

هوش مصنوعی: هر برگ این چمن نشانه‌ای از درد و رنجی عمیق است و بلبل باید بگوید که لبخند گل، چه کسی است که به زهرخند (لبخند تلخ) شبیه است؟

هوش مصنوعی: آیا به خودت توجه کرده‌ای که از اسیر خود غافل نمی‌گردی؟ مگر اینکه بدانی دل او در چنگ کیست.