گنجور

شمارهٔ ۳۱۷

در دامت آن غبار که بر بال و پر نشست
شد توتیای بینش و در چشم تر نشست
صبحش نوید دولت بیدار می دهد
خورشید طالعی که شبی بیشتر نشست
پروانه چراغ دل روشن من است
شبهای انتظار تو نقش سحر نشست
پرواز عندلیب چکد از غبار من
نقش شکسگتیم ز گل بیشتر نشست
نظاره بود نو سفر آشیان که باز
آمد ز گلشن دل و در چشم تر نشست
شوقم گل همیشه بهار دل است اسیر
در دیده یار از همه کس پیشتر نشست

اطلاعات

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

در دامت آن غبار که بر بال و پر نشست
شد توتیای بینش و در چشم تر نشست
هوش مصنوعی: این بیت به معنای این است که غبار و نشانه‌هایی که بر بال و پر موجودات می‌نشیند، می‌تواند به نوعی درک و بینش آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد و بر دیدگاه آن‌ها تأثیر بگذارد. به عبارتی، عوامل محیطی و تجربه‌ها می‌توانند بر دید ما نسبت به دنیا و اطراف‌مان تأثیر بگذارند.
صبحش نوید دولت بیدار می دهد
خورشید طالعی که شبی بیشتر نشست
هوش مصنوعی: صبح، خبر از ظهور خوشبختی و روزگار تازه‌ای می‌دهد؛ گویی خورشید با نوری درخشان، تنها برای یک شب در آسمان مانده است.
پروانه چراغ دل روشن من است
شبهای انتظار تو نقش سحر نشست
هوش مصنوعی: پروانه‌ای که به دور چراغ قلب من می‌گردد، در شب‌های طولانی انتظار تو فرشته‌ای از سحر و زیبایی را به تصویر می‌کشد.
پرواز عندلیب چکد از غبار من
نقش شکسگتیم ز گل بیشتر نشست
هوش مصنوعی: پرواز بلبل از غبار من بکاهد و نشان ضعف من از گل کمتر نمایان شود.
نظاره بود نو سفر آشیان که باز
آمد ز گلشن دل و در چشم تر نشست
هوش مصنوعی: نظاره‌گر بود سفر جدیدی که به خانه عشقت می‌روم، و بعد از برگشتن از گلزار دل، در چشمانم جا می‌گیرد.
شوقم گل همیشه بهار دل است اسیر
در دیده یار از همه کس پیشتر نشست
هوش مصنوعی: عشق و شوق من همیشه در دل گلی است که در برابر دیده محبوبم از همه چیز بیشتر جلوه‌گر است.