هوش مصنوعی: هر بار که به کسی نگاه می‌کنیم، او به یک مجنون کامل تبدیل می‌شود و هر قطره اشکی که به خاطر حسرت می‌ریزیم، او را به طعمه‌ای گرفتار تبدیل می‌کند.

هوش مصنوعی: چه کسی در بیابان جنون بدون فایده پرسه می‌زند؟ دیوانه‌ای که به دنبال نسخه‌ای است که به او آرامش بدهد.

هوش مصنوعی: این بیت به نوعی به ارتباط میان محبت و زنجیرهای وابستگی اشاره دارد. اشاره به این دارد که عشقی عمیق و احساسی نسبت به کسی ممکن است فرد را به جنون و کفر برساند، به طوری که در این رابطه، دیگر او هیچ تدبیری نداشته و در زنجیرهای آن عشق گرفتار می‌شود. به نوعی، عشق می‌تواند فرد را از آرامش و عقلانیت دور کند و او را در دام‌های سختی گرفتار سازد.

هوش مصنوعی: خضر، که نشانه‌ای از زندگی و دانش است، در دل انسان‌ها نیز حضور دارد. در این مکان، هر نسیم که به وزش درمی‌آید، نشانه‌ای از تلاش و کوشش کامل است که در این بیابان وجود دارد.

هوش مصنوعی: ما بدون درخواست تو، سال‌ها را بر باد داده‌ایم، و هر لحظه در زندگی‌مان به یاد تو، به بطالت گذشته است.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند از سرنوشت انسان‌ها فرار کند. هر کسی را که دیدم، در افکارش درگیر همین موضوع و نگران سرنوشتش بود.

هوش مصنوعی: ما از فکر و ذهن دیگران بی‌نیازیم و تنها در دل به یاد کسی هستیم که چون تیغی در حمایت ما حضور دارد.