هوش مصنوعی: دریا به خاطر ناآرامی من به طوفان درآمده و گوهری از اشک من در صدفی پنهان شده است.

هوش مصنوعی: در جویای بوی خوش گل‌هایی هستم که در باغستان رشد کرده‌اند و کسی نمی‌تواند از زیبایی و عطر خاص آن‌ها غافل باشد.

هوش مصنوعی: صدای ناله‌ای که خاموش شده، یادآور فراموشی است. گفتگویی که بین آشناها برقرار شده، به گونه‌ای است که هیچ‌کس آن را نشنیده است.

هوش مصنوعی: گریه ما باعث می‌شود که دشت به دریا دعوت شود و سطح دریا با حباب‌ها و امواج، مراسمی را برپا کرده است.

هوش مصنوعی: اگر در باغ آرزوها به جای خار، بلبل سبز و شادابی بیابم، آنچه در طول عمر به دست آورده‌ام، فقط گل‌هایی است که هرگز نچیده‌ام.

هوش مصنوعی: شرم و خجالت، ما را به rebel وا می دارد و هر یک از اعضای ما تحت تاثیر ترس های ناشی از پراکنده شدن دانه ها قرار گرفته است.