هوش مصنوعی: به یاد موهای تو، حال و روزم به هم ریخته است و دلم از yearning برای تو تهی شده است.

هوش مصنوعی: دل خود را بیهوده نشکن اگر که عبرتی در چشمانت داری. به جام جم نگاه کن و ببین چه چیزهایی از خاک سفالی پدید آمده است.

هوش مصنوعی: تا زمانی که مصلحت اندیشان به خود مشغولند، خاک وطن به اندازه‌ای با ارزش و عزیز شده که از نقش یک نهال هم فراتر رفته است.

هوش مصنوعی: بی‌نیازی واقعی هنگامی است که آدمی از خواسته‌های خود بگذرد و این خود یک هنر بزرگ به شمار می‌آید. در این حالت، نداشتن وابستگی به دنیا و خواسته‌های آن، به نوعی به اوج همت و اراده تبدیل می‌شود.

هوش مصنوعی: چهره‌اش به رنگ لاله درآمده و از شرم به رقص درآمده است، عرقش به مانند نقشی زیبا بر روی قالی شده است.

هوش مصنوعی: هرچند که لحظه‌ای چشم از تو بردارم، هرگز فراموش نمی‌کنم. نام دیوانه‌ای که گرفتار توست، به خاطر خیالی از تو به وجود آمده است.