هوش مصنوعی: هر جا که نسیم خوشبو می‌وزد، عطری از آن موهای دلربا به مشام می‌رسد و من، به دنباله‌ی عشق، قدم به قدم در جستجوی آن زیبایی هستم.

هوش مصنوعی: نیاز نداشتن، مانند تابش نوری است که بر روی گل‌های شبنم‌زده این باغ می‌افتد و نشان‌دهنده‌ی ارزش و بزرگی آن‌هاست.

هوش مصنوعی: من به اندازه‌ای گرفتار گمگشتگی هستم که حتی یک سر مو بر بدنم هم نمی‌تواند این وضعیت را نشان دهد. در واقع، هر بار که به دنبال او می‌گردم، مرا به سمت جدیدی می‌کشاند.

هوش مصنوعی: باغی که در آن ایمان و باورهای پاک وجود دارد، زیبایی و طراوت خاصی دارد. سایه‌ی این باغ از نعمت و طراوتی برخوردار است که به آن جلوه و طعم خاصی بخشیده است.

هوش مصنوعی: از چشم او خواهش نگاه گرمی به دلِ اسیر وجود دارد که به مزار عشق من، نور آرزوهایی را آورده است.