هوش مصنوعی: از برکت گریه‌های چمن، سفره‌ای برای ما پهن شده است و بهار، نشاط و خوشحالی‌ای را به ارمغان آورده است.

هوش مصنوعی: چراغ حسن به دلیل نور و زیبایی خاصی که دارد، از درخشش حجاب گلی روشن است. این حجاب، نماد چیزی است که باعث می‌شود ما نتوانیم به طور کامل زیبایی را ببینیم و از آن لذت ببریم، اما در عین حال، این خنده و زیبایی به ما نوری می‌بخشد که به چشم‌های ما روشنی می‌آورد.

هوش مصنوعی: من یک گل از باغ خوشی‌های گذشته می‌چینم؛ بهار رفته، نشانه‌ای از دل نگران و متزلزل ماست.

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و عطر گل، خود را فراموش کرده‌ام و این آغاز وداع با شوق سفری است که هنوز آن را تجربه نکرده‌ام.

هوش مصنوعی: نور زیبایی صورتت باعث شده که صبح و شب برای ما یکی شود؛ جلوه‌های زیبایی‌ات چشمان ما را پوشانده و مانع از دیدن حقیقت می‌شود.

هوش مصنوعی: دل ما که در آتش حسرت است، ساغری پر از شراب دارد.

هوش مصنوعی: هرگز دیوانگی، آسمان را از چنگال گسسته به زمین نمی‌آورد، چون درد و شوری که در دل ماست، مانند عطر شراب در وجود‌مان جریان دارد.