گنجور

شمارهٔ ۲۲۷

فغانم از دل دیوانه گرم است
غبار تربت پروانه گرم است
به چشم کم غبارم را چه بینی
دل صحرا به این دیوانه گرم است
چرا لب تشنه ساغر نباشم
هوای گلشن میخانه گرم است
به داغ تازه ماند سایه گل
سرش از گردش پیمانه گرم است
اسیر از توبه هم گردید بیزار
هنوز از مستیش میخانه گرم است

اطلاعات

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

فغانم از دل دیوانه گرم است
غبار تربت پروانه گرم است
هوش مصنوعی: غصه‌ام از دل دیوانه‌ام زیاد است و حسرت من از یاد پروانه‌ام سرشار است.
به چشم کم غبارم را چه بینی
دل صحرا به این دیوانه گرم است
هوش مصنوعی: به چشم تو که کم‌نور است، چه جایی برای من وجود دارد؟ دل من در این بیابان، به خاطر این دیوانگی، به شدت پرشور و گرم است.
چرا لب تشنه ساغر نباشم
هوای گلشن میخانه گرم است
هوش مصنوعی: چرا باید تشنهٔ سر نوشیدنی باشم وقتی که هوای بهشت میخانه پر از گرما و نشاط است؟
به داغ تازه ماند سایه گل
سرش از گردش پیمانه گرم است
هوش مصنوعی: سایه گل سر با داغی تازه‌ای باقی مانده و نشان‌دهنده این است که با وجود شدت احساسات و هیجانات، به هر حال در این حال و هوا قرار دارد. به نوعی با دردی جدید و عمیق مواجه است که بر دل و روانش اثر گذاشته و در عین حال، به دلیل آن گردش و تحول، حس گرمی و آرامشی را نیز تجربه می‌کند.
اسیر از توبه هم گردید بیزار
هنوز از مستیش میخانه گرم است
هوش مصنوعی: آدمی که در دام غفلت و گناه گرفتار شده، حتی از بازگشت به سوی خداوند نیز احساس تنفر می‌کند و همچنان به شوق مستی و گرمای میخانه مشتاق است.