گنجور

شمارهٔ ۱۹۴

فیض نومیدی از امید مروت بیش است
اجر ناکامی از اندازه حسرت بیش است
جرم ناکرده ما را به سلامی بخشند
گل این باغ ز دامان شفاعت بیش است
شوخی می، سر رسوایی مستان دارد
هر که را حوصله بیش است خجالت بیش است
هر چه ننوشته ام از کوتهی مضمون پرس
شکوه هجر ز طومار شکایت بیش است

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

فیض نومیدی از امید مروت بیش است
اجر ناکامی از اندازه حسرت بیش است
هوش مصنوعی: نیمه خالی لیوان را ببینیم؛ ناامیدی از امید می‌تواند فعل و انفعالات بیشتری را در ما ایجاد کند، و حسرت بر ناکامی‌امان معمولاً از خود ناکامی‌مان بیشتر می‌شود. به عبارت دیگر، حسرت و ناامیدی بر ناکامی‌هایمان گاهی نسبت به خود ناکامی‌ها سنگین‌تر و بیشتر می‌شود.
جرم ناکرده ما را به سلامی بخشند
گل این باغ ز دامان شفاعت بیش است
هوش مصنوعی: بی‌گناهی‌مان را با یک سلامی در این باغ جبران کنند، زیرا لطف و رحمت فراتر از انتظارات است.
شوخی می، سر رسوایی مستان دارد
هر که را حوصله بیش است خجالت بیش است
هوش مصنوعی: هر کس که حوصله‌ی زیادی دارد، گاهی باید با عواقب خجالت‌زایی روبه‌رو شود، زیرا در دنیای شادی و میگساری، شوخی‌ها می‌تواند به فضایی برای رسوایی تبدیل شود.
هر چه ننوشته ام از کوتهی مضمون پرس
شکوه هجر ز طومار شکایت بیش است
هوش مصنوعی: هر چه که نتوانسته‌ام بنویسم به خاطر کمبود مطالب، نشان می‌دهد که درد جدایی و شکایت از آن، بسیار بیشتر از آن چیزی است که در نوشته‌هایم آمده است.