هوش مصنوعی: هر آتشکده‌ای نشانه‌ای از شعله و سوز دارد و دل‌های لطیف و حساس از هر خار و ناگواری یادآوری می‌شود.

هوش مصنوعی: هر قلبی زینت و زیبایی خاصی دارد، اما من و آن زیبایی که از چهره ی محبوبم پیدا است.

هوش مصنوعی: آیا در دلم جایی برای شکار وجود دارد؟ چه کسی است که با هر نشانه و اثری که از خود به جا گذاشته، زخم‌های جدایی را نمایان می‌کند؟

هوش مصنوعی: در این جهان، حتی ذره‌ای از گرد و غبار نیز بدون بال و پر می‌تواند نشان‌دهنده جوهر وجودش باشد.

هوش مصنوعی: نگرانی من دیگر از نوشیدن شراب کاهش یافته است، زیرا شوخی و خوشحالی‌اش به خودم آرامش و قرار داده است.

هوش مصنوعی: می‌توان با نگاهی به صورت دشمن، افسردگی او را مثل غباری که از روی قبر پیدا می‌شود، مشهود کرد.

هوش مصنوعی: با نگاهی به اطرافم در آینهٔ عشق و دیوانگی، متوجه می‌شوم که در هر سو باغی سرسبز و بهاری زیبا وجود دارد.

هوش مصنوعی: در دل شوق، دیوانه‌ای به شکل کوهی است که از هر طرفش بارش باران بهاری به چشم می‌خورد.