قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۰
گفته بودم تو را که گندم کار
چون تو جو کاشتی برو به درو
هر چه کاری بدان که برداری
خواه گندم بکار و خواهی جو
تخم نیکی بکار و بد بگذار
به سخن های نیک ما بگرو
نیک و بد هر چه می کنی یابی
سخن بد مگو و هم مشنو
خوش بود گر روی سوی جنت
ور به دوزخ همی روی می رو
اطلاعات
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قالب شعری: قطعه
منبع اولیه: کتابخانهٔ تصوف
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
گفته بودم تو را که گندم کار
چون تو جو کاشتی برو به درو
هوش مصنوعی: من به تو گفتهام که مثل گندمکارها رفتار کن، اما تو جو کاشتی، حالا باید برای درو کردنش بروی.
هر چه کاری بدان که برداری
خواه گندم بکار و خواهی جو
هوش مصنوعی: هر کاری که انجام دهی، نتیجهاش را خواهی دید؛ اگر بخواهی چیز خوب بکاری، محصول خوب خواهی داشت و اگر بد بکاری، نتیجهاش نیز خوب نخواهد بود.
تخم نیکی بکار و بد بگذار
به سخن های نیک ما بگرو
هوش مصنوعی: به کار نیکیها بپرداز و اجازه بده که سخنان خوب و درست راهنماییات کنند.
نیک و بد هر چه می کنی یابی
سخن بد مگو و هم مشنو
هوش مصنوعی: هر کار خوبی یا بدی که انجام دهی، نتیجهاش را خواهی دید. بنابراین، حرف زشت نزن و به سخنان بد دیگران هم گوش نده.
خوش بود گر روی سوی جنت
ور به دوزخ همی روی می رو
هوش مصنوعی: اگر به بهشت بروی خوشحالم، حتی اگر به جهنم هم بروی، باز از تو خوشحالم.