رباعی شمارهٔ ۱۴۵
دشنام که از لب تو مهوش باشد
دری شمرم کش اصل از آتش باشد
نشگفت که دشنام تو دلکش باشد
کان باد که بر گل گذرد خوش باشد
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
دشنام که از لب تو مهوش باشد
دری شمرم کش اصل از آتش باشد
هوش مصنوعی: اگر تو به من توهین کنی و این توهین زیبا و دلنشین باشد، آن را مانند دری میدانم که اصل آن از آتش ساخته شده است.
نشگفت که دشنام تو دلکش باشد
کان باد که بر گل گذرد خوش باشد
هوش مصنوعی: هیچ تعجبی ندارد که ناسزا گفتن تو دلپذیر باشد، مانند این است که بادی که بر گل میوزد، خوشایند باشد.
حاشیه ها
1399/11/11 23:02
جمال
سلام
به نظر میرسه مصرع دوم بیت اول درست نوشته نشده، شاید "دری شمرم که اصلش آتش باشد" درست تر باشه البته چند جا به این شکل هم دیدن "چون لعل بود که اصلش آتش باشد".

سنایی