سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۲

<div class="b" id="bn1"><div class="m1"><p>روزی که سر از پرده برون خواهی کرد</p></div>
<div class="m2"><p>آنروز زمانه را زبون خواهی کرد</p></div></div>
<div class="b" id="bn2"><div class="m1"><p>گر حسن و جمال ازین فزون خواهی کرد</p></div>
<div class="m2"><p>یارب چه جگرهاست که خون خواهی کرد</p></div></div>

دیوان حکیم سنایی غزنوی (بر اساس معتبرترین نسخه ها) به اهتمام پرویز بابایی - سنایی غزنوی - تصویر ۵۳۶

رباعی شمارهٔ ۱۳۳

روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
آنروز زمانه را زبون خواهی کرد
گر حسن و جمال ازین فزون خواهی کرد
یارب چه جگرهاست که خون خواهی کرد

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که وقتی این فرد خود را معرفی کند، تاثیر عمیقی بر دیگران خواهد گذاشت. شاعر از عشق و جذابیت این فرد صحبت می‌کند و به مضطرب شدن دل‌ها و احساسات اشاره می‌کند که در اثر زیبایی او به وجود می‌آید. به نوعی، شاعر نسبت به قدرت جاذبه و تاثیرگذاری این زیبایی ابراز نگرانی و حسرت می‌کند.

رباعی شمارهٔ ۱۳۱

رباعی شمارهٔ ۱۳۲

هوش مصنوعی: زمانی که تو از پرده بیرون بیایی و حقیقت خود را نشان دهی، آن روز قدرت و تسلط زمانه شکسته خواهد شد و ناتوان خواهد گردید.

روزی که سر از پرده برون خواهی کرد

آنروز زمانه را زبون خواهی کرد

هوش مصنوعی: اگر بخواهی از زیبایی و حسن فراتر بروی، ای کاش بدانیم که چقدر دل‌ها را می‌شکنی و درد ایجاد می‌کنی.

گر حسن و جمال ازین فزون خواهی کرد

یارب چه جگرهاست که خون خواهی کرد

رباعی شمارهٔ ۱۳۲

اطلاعات

برگردان به زبان ساده