سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۴

<div class="b" id="bn1"><div class="m1"><p>اندر همه عمر من بسی وقت صبوح</p></div>
<div class="m2"><p>آمد بر من خیال آن راحت روح</p></div></div>
<div class="b" id="bn2"><div class="m1"><p>پرسید ز من که چون شدی تو مجروح</p></div>
<div class="m2"><p>گفتم ز وصال تو همین بود فتوح</p></div></div>

دیوان حکیم سنایی غزنوی (بر اساس معتبرترین نسخه ها) به اهتمام پرویز بابایی - سنایی غزنوی - تصویر ۵۳۳

رباعی شمارهٔ ۱۰۵

اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
آمد بر من خیال آن راحت روح
پرسید ز من که چون شدی تو مجروح
گفتم ز وصال تو همین بود فتوح

هوش مصنوعی: در طول عمرم بارها در صبحگاه به یاد راحتی روح خود افتاده‌ام. از من پرسیدند که چگونه مجروح شدم و من پاسخ دادم که این جراحت به خاطر وصال تو بود که برای من پیروزی بزرگی به شمار می‌رود.

رباعی شمارهٔ ۱۰۳

رباعی شمارهٔ ۱۰۴

هوش مصنوعی: در تمام عمرم، بارها در دل صبح به یاد آن آرامش روحی افتادم.

اندر همه عمر من بسی وقت صبوح

آمد بر من خیال آن راحت روح

هوش مصنوعی: سوالی از من شد که چطور به این حال درآمدی. من پاسخ دادم که این نتیجه پیوند با تو بود.

پرسید ز من که چون شدی تو مجروح

گفتم ز وصال تو همین بود فتوح

رباعی شمارهٔ ۱۰۴

اطلاعات

برگردان به زبان ساده