رباعی شمارهٔ ۱۰۰
سرو چمنی یاد نیاید ز منت
شد پست چو من سرو بسی در چمنت
خورشید همه ز کوه آید بر اوج
وان من مسکین ز ره پیرهنت
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکیدرج
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
سرو چمنی یاد نیاید ز منت
شد پست چو من سرو بسی در چمنت
هوش مصنوعی: علفزار هیچگاه یاد سرو بلند قامت را نمیکند، چون من، که به او خدمت کردهام، به زوالی دچار شدم و اکنون سروهای بسیاری در چمنزاری که من در آن هستم، وجود دارند.
خورشید همه ز کوه آید بر اوج
وان من مسکین ز ره پیرهنت
هوش مصنوعی: خورشید از بالای کوه به اوج خود میرسد، اما من، بیچاره، از راه پیرهنت نمیتوانم به آن دسترسی پیدا کنم.

سنایی