گنجور

شمارهٔ ۱۹۹

بر من از عشقت شبیخون بود دوش
آب چشمم قطرهٔ خون بود دوش
در دل از عشق تو دوزخ می‌نمود
در کنار از دیده جیحون بود دوش
ای توانگر همچو قارون از جمال
عاشق از عشق تو قارون بود دوش
ای به رخ ماه زمین بی روی تو
مونس من ماه گردون بود دوش
بی تو دوش از عمر نشمردم همی
کز شمار عمر بیرون بود دوش
چون شب دوشین شبی هرگز مباد
کز همه شبها غم افزون بود دوش

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

بر من از عشقت شبیخون بود دوش
آب چشمم قطرهٔ خون بود دوش
هوش مصنوعی: شب گذشته عشق تو همچون حمله‌ای ناگهانی بر من وارد شد و اشک‌هایم مانند خون میریختند.
در دل از عشق تو دوزخ می‌نمود
در کنار از دیده جیحون بود دوش
هوش مصنوعی: دل من به خاطر عشق تو در عذاب و ناراحتی بود، اما در کنار من، اشک‌های جیحون جاری بود.
ای توانگر همچو قارون از جمال
عاشق از عشق تو قارون بود دوش
هوش مصنوعی: ای ثروتمند، مانند قارون، زیبایی عشق را ببین. عشق تو باعث شد تا دوش، حتی قارون هم دلبسته شود.
ای به رخ ماه زمین بی روی تو
مونس من ماه گردون بود دوش
هوش مصنوعی: تو که مانند ماه زیبایی و در زمین چهره‌ات مرا دل‌خوش کرده، شب گذشته تنها دوش در آسمان قمری بود که همراه من بود.
بی تو دوش از عمر نشمردم همی
کز شمار عمر بیرون بود دوش
هوش مصنوعی: دیشب بدون تو، لحظات زندگی‌ام را شمارش نکردم، زیرا آن شب برایم از مدت عمر خارج بود.
چون شب دوشین شبی هرگز مباد
کز همه شبها غم افزون بود دوش
هوش مصنوعی: هرگز شبی مانند دیشب نباشد که از تمام شب‌ها غم و اندوه بیشتری داشته باشد.

خوانش ها

شمارهٔ ۱۹۹ به خوانش عندلیب