گنجور

شمارهٔ ۱۹۸

الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش
شراب تلخ ما را ده که هست این روزگاری خوش
سزد گر ما به دیدارت بیاراییم مجلس را
چو شد آراسته گیتی به بوی نوبهاری خوش
همی بوییم هر ساعت همی نوشیم هر لحظه
گل اندر بوستانی نو مل اندر مرغزاری خوش
گهی از دست تو گیریم چون آتش می صافی
گهی در وصف تو خوانیم شعر آبداری خوش
کنون در انتظار گل سراید هر شبی بلبل
غزلهای لطیف خوش به نغمه‌های زاری خوش
شود صحرا همه گلشن شود گیتی همه روشن
چو خرم مجلس عالی و باد مشکباری خوش

اطلاعات

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش
شراب تلخ ما را ده که هست این روزگاری خوش
هوش مصنوعی: ای محبوب دلربا، بیا که بهاری خوش به سر رسیده است. به ما شراب تلخ بده، چون این روزها حال و هوایی خوش دارد.
سزد گر ما به دیدارت بیاراییم مجلس را
چو شد آراسته گیتی به بوی نوبهاری خوش
هوش مصنوعی: اگر ما بخواهیم به خاطر دیدن تو مجلس را زیبا سازیم، جا دارد؛ زیرا وقتی که دنیا به عطر خوش بهار نوین آراسته شده، این کار شایسته‌تریست.
همی بوییم هر ساعت همی نوشیم هر لحظه
گل اندر بوستانی نو مل اندر مرغزاری خوش
هوش مصنوعی: هر ساعت ما بوی خوشی را استشمام می‌کنیم و هر لحظه از زیبایی گل‌ها در یک باغ تازه لذت می‌بریم، همان‌طور که در یک دشت زیبا با پرنده‌ها به سر می‌بریم.
گهی از دست تو گیریم چون آتش می صافی
گهی در وصف تو خوانیم شعر آبداری خوش
هوش مصنوعی: گاهی از تو الهام می‌گیریم و همانند آتش زلال و پاک هستی، و گاهی در وصف تو شعری زیبا و لطیف می‌سراییم.
کنون در انتظار گل سراید هر شبی بلبل
غزلهای لطیف خوش به نغمه‌های زاری خوش
هوش مصنوعی: اکنون بلبل هر شب منتظر است تا گل سرخ شکوفه بزند و با نغمه‌های زیبا و دلنشین، اشعار لطیف و غمگینی بخواند.
شود صحرا همه گلشن شود گیتی همه روشن
چو خرم مجلس عالی و باد مشکباری خوش
هوش مصنوعی: اگر صحرا پر از گل شود و دنیا روشن و درخشان گردد، وقتی که مجلس شاد و خوشبو با بادی خوش در حال برگزاری باشد، همه چیز زیبا و خرم خواهد بود.

خوانش ها

شمارهٔ ۱۹۸ به خوانش عندلیب