گنجور

شمارهٔ ۱۷۳

من تو را ام حلقه در گوش ای پسر!
پیش خود می‌دار و مفروش ای پسر!
جام می بستان ز ساقی ای صنم!
بوسه‌ای ده زان لبِ نوش ای پسر!
چنگ بستان و قلندروار زن
تا به جان باز آورم هوش ای پسر!
آن چه هجران تو با ما کرد دی
با خیالت گفته‌ام دوش ای پسر!

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
قالب شعری: غزل
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

من تو را ام حلقه در گوش ای پسر!
پیش خود می‌دار و مفروش ای پسر!
هوش مصنوعی: این شعر به این معنی است که من تو را همچون یک حلقه زینتی در گوش خود نگه می‌دارم، بنابراین تو را در دل خود عزیز و با ارزش می‌شمارم و هرگز تو را به کسی نمی‌فروشم یا از دست نمی‌دهم.
جام می بستان ز ساقی ای صنم!
بوسه‌ای ده زان لبِ نوش ای پسر!
هوش مصنوعی: ای معشوق، از ساقی جام می بگیر و بوسه‌ای از آن لب‌های شیرینت بر من بگذار تا از لذت آن بهره‌مند شوم.
چنگ بستان و قلندروار زن
تا به جان باز آورم هوش ای پسر!
هوش مصنوعی: بزن ساز و به زندگی شاد و سرزنده بپرداز تا اینکه جانم را پر از هوش و آگاهی کنم، پسرم.
آن چه هجران تو با ما کرد دی
با خیالت گفته‌ام دوش ای پسر!
هوش مصنوعی: دیروز با خیال تو صحبت کردم و از درد جدایی‌ات با من گفتم، ای پسر.

خوانش ها

شمارهٔ ۱۷۳ به خوانش عندلیب