هوش مصنوعی: سری دارم که مانند مغز درونش پر از درد است، ولی مانند گره‌ای محکم در آن درد گرفتار شده‌ام.

هوش مصنوعی: هما هم دردی دارد و من هم درد استخوانی. این حکایت از آن دارد که همه موجودات، حتی پرنده‌ای چون هما، دردی را تحمل می‌کنند و من نیز مثل آن پرنده همین درد را تجربه می‌کنم.

هوش مصنوعی: می‌خواهم به خاطر دردی که در دل دارم، از آن شکایت کنم و از کسی دیگر انتظار ندارم که احساسی چون درد را درک کند.

هوش مصنوعی: چرا کسی که می‌تواند با پزشکان صحبت کند و در مورد دردش شرح دهد، بی‌جهت ناله کند؟

هوش مصنوعی: تو به بی‌دردی عادت کرده‌ای، وگرنه میان زمین تا آسمان درد وجود دارد.

هوش مصنوعی: اگر مشکلی از من حل شود، آسمان دیگر نمی‌خواهد به من نرمی و آرامش را ندهد.

هوش مصنوعی: از بس که عشق به من ضربه زده و مرا عذاب داده، مانند پای رهگذران که هر روز بر سنگ‌ها می‌خورد، من نیز دائماً در حال رنج و درد هستم.

هوش مصنوعی: تأثیر خواهش‌ها و تمایلات نفسانی، همواره هما را از دردهای درونی و جسمی رها نکرده است.

هوش مصنوعی: سلیم از مصر، یوسف را به سرزمین کنعان می‌فرستد و در این مسیر، گروهی از کاروان‌ها با مشکلات و دردها روبه‌رو می‌شوند.