هوش مصنوعی: وقتی جرعه‌ای از شراب می‌نوشد، به درد و غم من دامن می‌زند و حالتی غم‌انگیز به من می‌دهد که بی‌خبر از آن می‌شوم.

هوش مصنوعی: باغبان که مرا مانند دیوانگان آشفته و پریشان می‌بیند، با چوب گل به بیرون از باغ می‌راندم.

هوش مصنوعی: هرگز انتظار ندارم که کسی همچون صبا با مهربانی به من رفتار کند. پروانه‌ای که در سرم دقایق سختی را می‌گذاراند، همچون دشمنی است که با نور چراغم بازی می‌کند.

هوش مصنوعی: هر بار که بدون تو به سمت باغ می‌روم، در پای درخت سرو، آب به شدت حرکت می‌کند و این احساس دلتنگی را در من ایجاد می‌کند که روح و احساسم را به آتش می‌کشاند.

هوش مصنوعی: من بلبل هستم، اما سلیم از بی‌وفایی‌های گل، در چمن اشک خونین می‌ریزد و با چشمانش مانند زاغ، تماشا می‌کند.