هوش مصنوعی: ای گل که پیراهن تو از خون لاله‌ها آغشته شده، داغ تو به مانند یک تعویذ بر تن خونین من نشسته است.

هوش مصنوعی: ستاره‌ها در آسمان به دلیل اندوه من رنگ و لعاب گرفته‌اند، مانند دندانی که در دهان خونین است.

هوش مصنوعی: ماه عید دیده می‌شود و نور آن از افق می‌تابد، اما زخم شمشیر من بر بدن خونینم همچنان نمایان است.

هوش مصنوعی: هر حبابی که از چشمانم جاری می‌شود، مانند تاب و تندی‌های موج، به کناره‌های تاریکی و خونین زندگی‌ام مربوط است.

هوش مصنوعی: اجازه ندهید که او لیوان سرجمع شده را از دستش بگیرد، زیرا این کار ممکن است به فاجعه‌ای منجر شود که دهن او خون‌آلود شود.

هوش مصنوعی: با قلبی مملو از درد و اندوه، از سینه‌ای پاک و بی‌آلایش، برمی‌خیزم. روزگار به شدت زخمی و پر از غم، مانند درختی سرسبز و خونین، حال من نیز از این وضعیت متاثر است.