هوش مصنوعی: امشب به خاطر مستی‌ام، دلم پر از هیجان است و در حال نوازش کردنم، سبویی را بر دوش دارم.

هوش مصنوعی: روزهایی سپری شد که از آرامش بهره‌مند بودیم، اما حالا همه آنچه باقی مانده، درد عشق است. اگر کسی می‌توانست بی‌توجه باشد، شاید اوضاع متفاوت می‌بود.

هوش مصنوعی: گلی در خواب، شب‌ها تو را در آغوش خود می‌بیند و وقتی صبح می‌شود و بیدار می‌شود، متوجه می‌شود که خمیازه‌اش هنوز در آغوش اوست.

هوش مصنوعی: امشب نمی‌دانم چه بر سر گلستان آمد؛ چون باغبان خوابش برده و بلبل مست و گل نیز در خواب و بی‌خبر از حال است.

هوش مصنوعی: ما در دیار غربت، ناله‌ها و غصه‌های خود را یاد گرفتیم؛ ولی در وطن، هنگامی که آسودگی و آرامش برقرار بود، هیچ صدایی از ما شنیده نمی‌شد.

هوش مصنوعی: شب وقتی که در حال گریه بودم و به مهمانی او می‌رفتم، قلبم که حساس و آسیب‌پذیر بود زیر چشمان او، مانند آتشی زیر پوشش خس (پوشش گیاهی) می‌سوخت.