هوش مصنوعی: نه در باغ‌ها و گلستان‌ها جایی دارند و نه راهی در باغ‌های پر گل، اما من به خرقه‌پوشان افتخار می‌کنم که دامنشان پر از گل است.

هوش مصنوعی: من به درد عشق کسی اهمیت نمی‌دهم، خوشا به حال کسانی که اگر خار یا آزار کوچکی به پایشان برود، حداقل یک سوزن برای درمان دارند.

هوش مصنوعی: در عشق، حال و روز من از مرغ و مور هم بدتر است؛ زیرا آن‌ها در باغ و بستان یا در خرمن، جایی دارند و من هیچ‌کجا نیستم.

هوش مصنوعی: ای باغبان، بساط باغ را جمع کن و گل‌های چیده شده‌ات را در دامن بگذار. چرا که انصاف حکم می‌کند که دیگران هم که اسیر هستند، دامن دارند و حقشان را می‌طلبند.

هوش مصنوعی: در این بیت اشاره شده که در میان میخواران، برخی به حالتی مانند ناله بلبل در می‌آیند و برخی دیگر به شوق و شادی می‌رقصند، همانند گل‌هایی که در باد حرکت می‌کنند. این تضاد نشان‌دهنده‌ی حال و هوای متفاوتی است که در جمع میخواران وجود دارد و به نوعی بیانگر تنوع احساسات و واکنش‌ها در یک موقعیت خاص است.

هوش مصنوعی: به چه مقدار از داستان فرهاد و شیرین صحبت می‌کنی؟ امروز کسانی چون من که عاشق هستند، عشق را به گونه‌ای دیگر تجربه می‌کنند.