هوش مصنوعی: وقتی که احساسات شدید و گرم می‌شود، دوست و دشمن برای فرد مشخص نیستند و نمی‌توانند تفاوتی قائل شوند، همان‌طور که وقتی آتش شدت می‌گیرد، آب و روغن به راحتی قابل تمایز نیستند.

هوش مصنوعی: از عشق او، پیرمرد کنعان دچار آتش سوزان شد؛ گویی راه رسیدن به بیت الحزن را بویی از پیراهن نمی‌شناسد.

هوش مصنوعی: عندلیبان هیچ وقت از گلی که در باغ است شکایت نمی‌کنند، بلکه از باغبانی که مسئولیت دارد، گلایه می‌کنند. اما هیچ‌کس نمی‌داند که من چه احساسی دارم.

هوش مصنوعی: آدم‌ها به صحبت‌های دیگران توجهی ندارند و به یکدیگر وابسته‌اند. مانند لب‌هایی که نمی‌دانند چگونه برنج را با نمک میل کنند.

هوش مصنوعی: آه من به آرامی از دل زخم‌خورده‌ام بیرون نمی‌آید؛ غبار این خانه‌ی ویران هم از جایی که روزن ندارد، راهی برای بیرون رفتن نمی‌یابد.