هوش مصنوعی: هرگاه که دل من به خاطر غم لاله‌ی عشق او به تنگ بیاید، در میان هر چمن و گل، همواره به یاد او و دلدادگی‌ام اشک میریزم.

هوش مصنوعی: به خاطر اشتیاق دیدار من، از هر گوشه و کنار، به کوه و دشت می‌رود، مانند دیوانه‌ای که از مکان خود خارج می‌شود.

هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که نمی‌توان به راحتی کسی را تحت تأثیر قرار داد و کنترل کرد. شاعر به نوعی به حسد و جذابیتی اشاره می‌کند که نمی‌توان در برابر آن مقاومت کرد. او با اشاره به زلف یار، نشان می‌دهد که این جذابیت و زیبایی چقدر می‌تواند فریبنده و غیرقابل دستیابی باشد.

هوش مصنوعی: من به روی گل بدون چهره تو نگاه نمی‌کنم، زیرا چشمانم مثل گل است و اگر عشق تو به درونم برود، دیگر چشم‌هایم را نخواهم گشود.

هوش مصنوعی: به خاطر نعمت عشق، جاودانه سپاسگزارم؛ چون هر روز صبح، خورشید پاک و روشن برای دیدن من می‌آید.