هوش مصنوعی: قلم من که در نوشتن احساسات و افکار عمیق دارد، مانند خورشید که بسیاری از صفحات بی‌ارزش را روشن می‌کند، در خود نیز مطالب بی‌محتوا و نادرست زیادی دارد.

هوش مصنوعی: از شوق دمی که در خرابات و حرم می‌گذرانم، هر بیت من مانند لیلی است که دوجا با زیبایی و نازش درخشیده است.

هوش مصنوعی: اگر این مکان خراب را نتوان به درستی تعمیر کرد، پس چرا باید مانند طاووس در گل و لای خوش بگذرانیم؟

هوش مصنوعی: چند بار باید از ساغر خود بکشیم تا مانند گل، از شیشه بپرسیم چه احساسی در دل داریم؟

هوش مصنوعی: از می و نوشیدن بهشت طلب نکن، زیرا از جام قمر، شراب آسمانی، زهر مرگ‌آور پنهان دارد.

هوش مصنوعی: هر لحظه که کسی به ما نزدیک می‌شود و بر ما فشار می‌آورد، چه کسی می‌پرسد که نتیجه‌اش چیست و چه بهره‌ای دارد؟

هوش مصنوعی: اگر گل از مسیر تو کنار نرود، نگو که ریشه‌اش از جوهر خود، آینه را در گل دارد. این به معنی آن است که می‌توانی زیبایی و درخشانی را در چیزهایی که در زندگی‌ات با آنها مواجه می‌شوی، ببینی و قدر آن را بدانید.

هوش مصنوعی: نگرانی از چشم بد حسودان چه فایده‌ای دارد، وقتی که سلیم با داغی که از زخم تعویذ خود دارد، محافظت می‌کند.