گنجور

رباعی شمارهٔ ۵۰

فردا که به نامهٔ سیه درنگری
بس دست تحسر که به دندان ببری
بفروخته دین به دنیی از بیخبری
یوسف که به ده درم فروشی چه خری؟

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکی‌درج

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

فردا که به نامهٔ سیه درنگری
بس دست تحسر که به دندان ببری
هوش مصنوعی: اگر فردا به سرنوشت تلخی که نوشته شده نگاه کنی، باید حسرت بر دندان بزنی و از آنچه گذشته افسوس بخوری.
بفروخته دین به دنیی از بیخبری
یوسف که به ده درم فروشی چه خری؟
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به ناکامی انسانی اشاره می‌کند که به خاطر ناآگاهی، ایمان و ارزش‌های معنوی خود را به دنیای مادی و زودگذر می‌فروشد. او با استفاده از مثال یوسف، که در زندگی‌اش به خاطر مقام و موقعیتش ارزش زیادی داشت، می‌گوید که چطور ممکن است کسی به بهاي اندکی، مانند ده درهم، به‌راحتی چیزهای باارزش را واگذار کند. به‌نوعی، این بیت نقدی بر بی‌خبری و بی‌ارداتی افراد در انتخاب‌هایشان است.

خوانش ها

رباعی شمارهٔ ۵۰ به خوانش فاطمه زندی

حاشیه ها

1402/07/11 00:10
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد)

بس دستِ تَحَسُّر که به دندان ببری!

تحسر: حسرت, افسوس , پشیمانی