این غزل فقط در آغاز و بیت هشتم فعل دارد. از غزلهای تکنیکی حضرت سعدی محسوب می شود.

این غزل مثل حلوا شیرین است وبسیار فنی وهنرمندانه

شنگ شوخ و ظریف و زیبا و لوند است و خلاصه شاهدی مطلوب!

این غزل زیبا رو برای اولین بار محمد رضا کاظمی برا خوند بسیار لذت بردم ازش ممنونم

سلام به همه...درمورد بیت آخر، من درنسخه ی محمدعلی فروغی دیده ام که نوشته (بی زلف و رخ ولعل لب او شده سعدی)که احتمالا همان بی زلف و رخ قشنگتر است.

سلام.به نظرمن این غزل نه تنهازیباترین غزل شعرفارسی است ،بلکه اساتید ادبیات جهان اگربخواهند در همه ی زبانها، زیباترین شعرتاریخ ادبیات جهان را پیدا کنند ناچارند که سراغ این غزل را بگبرند.اگرسعدی غیراز این غزل ،دیگرهیچ شعری نداشت،هیچ چیز از ارزشهای سعدی کم نمی کرد.

برای بیتِ آخر که هم معنی بده و هم وزن یکدست بشه
این جور میشه نوشت :
در زُلف و رُخَش ، لَعل و لَبَش ، زُو شُدِه سَعدی(سَع دی خونده میشه )

فتحعلی شاه قاجار که در شهوترانی و عیاشی شهره آفاق بود علاوه بر عیش و عشرت با چند ده زنی که در حرم شاهی داشت از التفات و میل به پسران زیبا هم غافل نمیشد. مشهور شده که روزی پس از دیدن پسری وجیه و خوش منظر چنین سرود :
بازم زده آتش آتشین رخساری
خورشید قصب پوش قبا گلناری
ناوک فکنی ، کمان بدستی ، مستی
زیبا پسری ، ستمگری ، خونخواری
که پر واضح است وزن و شاکله این دو بیت را از شیخ اجل ، سلطان بلامنازع سخن حضرت سعدی علیه الرحمه وام گرفته است .

باقلواست

در کتاب شمع انجمن دو بصورت زیر آمده است
تنگ شکرینی به جای شنگی شکرینی
و
در چشم اجل به در چشم امل

چقدر قشنگه این شعر

سعدی در عین حال که به بهترین شکل ممکن از وزن کلمات استفاده کرده در بهترین حالت ممکن هم آرایه مراعات النظیر رو به کار برده مثل
کمر.بر.میان دربیت اول
خورشید.ماه.زهره یاقوت.سنگ در بیت دوم
عیسی.خضر یوسف جم.تاج.شاه در بیت سوم
و....

در بیت 6:
"شکر شکنی"
باید
"لشکر شکنی"
باشد

همین شعر با تغییراتی اندک در دیوان امامی هروی هم آمده است و احتمالاً با توجه به ناهمخوانی سبک و محتوای آن با سایر اشعار شیخ اجل از او باشد:

امامی هروی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۹

امامی هروی فقط ۲۲ غزل دارد .دربین این ۲۲ غزل وجود چنین شاهکاری بسی عجیب است.

اما با توجه به سخنوری وتوانمندی استاد سخن سعدی چنین شعری از ایشان دور از ذهن نیست.

اشعار فنی در غزلیات سعدی فراوان است 

بی شک استاد سخن

حکــــــــــــــــــ شیخ عزل سعدی ــــــــــــــیـم

 ⚜️ کـُـــــ غزلیات ـــــ|ـــــ سعدی ــــیــٰات ⚜️

🌹Zafarani.7@🌹

« بربود دلم در چمنی ، سرو روانی 
زرین کمری ، سیم بری ، موی میانی »

نازک بدنی ، خوش سخنی تازه تر از برگ 
زیبا صنمی ، ماه رخی ، تنگ دهانی

سرمایه ی عمرم شده این یار پری رو 
هرچند کنم وصف رُخش ، هیچ ندانی

چون لب بگشاید به سخن ، دُر بتراود 
در هر سخنش ، خفته بسی مغز معانی

قدّش همه سروست و لبش قند شکرخا
ذکرش همه نُقلست  به هر جا و مکانی

دریا دل و آهو وش و مخمل لب و بی تا
مدحش چه کنم کو شده آشوب جهانی

ای باد صبا کور شود دیده ی سردت 
بر گوشش اگر حرف دلم را نرسانی

دردم همه هجران رُخش باشد و لاغیر 
آن سان که دگر تاب نمانده ست و توانی

ای ماه پریچهره و ای نور دو عینم 
هرگز نتوانی من بیدل که برانی

جانم به در آمد ز غمش در شب هجران 
آن هم نه به یک لحظه و دم یا که به آنی

آن کس که قرار از دل هجران کش ما برد 
یارب چه شود یابم از او نام و نشانی

#رضارضایی « بیقرار »