هوش مصنوعی: هر روز، باد گلی زخمی را از باغ به همراه می‌آورد که دل بلبل بیچاره را می‌آزارد.

هوش مصنوعی: برای سازگاری با شرایط و چالش‌های زندگی، باید بتوانیم با دیگران ارتباط برقرار کنیم و سختی‌ها را تحمل کنیم.

هوش مصنوعی: هر کس که از ل Eggروی زندگی خود را جدا کند، مانند کبوتر به دام می‌افتد و گرفتار می‌شود.

هوش مصنوعی: ای دوست، دل من راضی نمی‌شود که در این شرایط سخت و محدود زندگی، به آرامش و سعادتی دست یابم که بتوانم بدون نگرانی و تزلزل زندگی کنم.

هوش مصنوعی: چهره‌ای زیبا و مانند ماه دارد و مویی خوشبو مانند مشک. هر لاله‌ای که از خاک بیرون می‌آید، بویی معطر و دلپذیر دارد.

هوش مصنوعی: هیچ بنایی روی خاک ساخته نشده که در آینده دچار تغییر و تحول نشود؛ یعنی همه چیز در حال تغییر است و هیچ چیز دائمی نیست.

هوش مصنوعی: چهره دنیا مانند یک فریب است که هر صبح با زرق و برق و زیبایی ویژه‌ای خود را به نمایش می‌گذارد و انسان را در آن بازیچه قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: باغ و بوستان سرسبز و گلزار پر از لاله است و صدای پرندگان در چمن غوغا کرده است.

هوش مصنوعی: امروز در این بوستان، خارهای تند و تیز مانند تیغ هستند، گویی که هیچ گلی در اینجا وجود ندارد.

هوش مصنوعی: دنیا به منزله‌ی پلی است که ما را به سوی آخرت می‌برد. افرادی که در این دنیا به شایستگی رفتار نمی‌کنند، نمی‌توانند در این پل جایی برای استراحت یا سکونت داشته باشند.

هوش مصنوعی: اگر آسمان هم به خاطر تو شکرگزاری کند، مثل اینکه در حال نوشیدن زهر است و هیچ برتری ندارد.