هوش مصنوعی: هرگاه کسی از راهی وارد شود و تو مقام و منزلتی داشته باشی، اگر انسانیتی در دل او وجود دارد، باید به او احترام بگذاری و دلش را حفظ کنی.

هوش مصنوعی: برای رسیدن به بهشت در فردا، نمی‌توان از محشر عبور کرد مگر اینکه از دنیای فعلی و زندگی‌ات که دو گزینه پیش رویت هست، عبور کنی.

هوش مصنوعی: دیدن تمام عیب‌ها و نواقص دیگران نشانه‌ی بی‌مروتی و بی‌صداقتی است. بهتر است به خود بنگری و به یاد داشته باشی که خودت نیز اشتباهاتی داری.

هوش مصنوعی: مسیر افرادی که به دنبال علم و معرفت هستند، همواره با مهر و نیکی همراه است و خود این کلاه که بر سر داری، نشانه‌ای از مردانگی و ویژگی‌های خوب توست.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر ارزش و شرف تو تنها در مال و ثروتت باشد، پس به چه دلیل خود را به این خرمی و ناز و نعمت می‌زنی؟ به عبارتی دیگر، ارزش واقعی انسان به چیزهای مادی نیست، بلکه به ویژگی‌های دیگر او بستگی دارد.

هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که انسان‌ها به گونه‌ای به گیاهان وابسته و مرتبط هستند، همان‌طور که درختان طوبی نماد زندگی و زیبایی هستند. این ارتباط نشان‌دهنده‌ی وابستگی نوع بشر به طبیعت و عناصر زنده‌ای است که در اطرافش وجود دارند. بیانگر این است که انسان‌ها به این گیاهان و طبیعت عشق و نزدیکی دارند، به‌طوری که این ارتباط عمیق و بنیادین به نوعی مشابه دوستی یا وابستگی حیوانات به گیاهان است.

هوش مصنوعی: به کدام خوشبختی و زیبایی امید داری که بهشت نصیب تو شود، در حالی که در پرونده‌ات بسیاری از کارهای ناپسند و سیاه ثبت شده است؟

هوش مصنوعی: ای شخصی که اراده‌ات ضعیف است، برای رسیدن به نزدیکی خدا تلاش کن، زیرا این نزدیکی که به پادشاه داری، ماندگار نیست.

هوش مصنوعی: تو در این دنیا مانند مسافری هستی و این جهان، تنها یک ایستگاه موقتی است. نباید به آن وابسته شوی؛ زیرا پشتی که بر آن تکیه کرده‌ای، تنها برای مدتی قابل اتکاست.

هوش مصنوعی: زبان خاک می‌داند که به گوش مرده چه بگوید. چه خوب است زندگی ورثه‌ای که در جایگاه و مقام قرار دارند.

هوش مصنوعی: به خودت نگاه کن و به اعمالت توجه کن، نه اینکه به دیگران و قضاوت‌هایشان در مورد خودت اهمیت بدهی؛ زیرا تو در قیامت بر اساس عمل خودت محاسبه خواهی شد و ممکن است کمبودهایی داشته باشی.