غزل شمارهٔ ۴۹۲
اطلاعات
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
خوانش ها
غزل ۴۹۲ به خوانش حمیدرضا محمدی
غزل شمارهٔ ۴۹۲ به خوانش عندلیب
غزل شمارهٔ ۴۹۲ به خوانش محسن لیلهکوهی
غزل شمارهٔ ۴۹۲ به خوانش سعیده تهرانینسب
غزل شمارهٔ ۴۹۲ به خوانش نازنین بازیان
غزل شمارهٔ ۴۹۲ به خوانش فاطمه زندی
غزل شمارهٔ ۴۹۲ به خوانش سهیل قاسمی
غزل شمارهٔ ۴۹۲ به خوانش مجید آخته
حاشیه ها
میشه معنی بیت 8 رو بگین لطفا؟
زایل در اینجا به معنایِ زدوده شده و پاک شدن به کار رفته
یعنی هر چیزی که کمال پیدا کند زدوده و پاک میشود
و بعد در مصرع دوم جناب سعدی ناراحتن که چرا آنطور که انتظار داشتن
عمرشون کمالی نیافته!! 😔
که اینجا باید گفت
بزرگوارا ، گر عمر تو کمالی نیافته
پس ما چه بگوییم که حتی به وسعتِ یک بیت شعرِ تو
عرفان و درکمان پر و بالی نیافته؟؟؟
گیلدا جان گفته که هر چیزی که کمال پیدا کنه زایل میشه و رو به زوال میره ، اما حیرت کردم از اینکه عمر من کمال پیدا نکرده و زایل شده (رو به تباهی رفته )
اشتباه فرمودید بانو
زایل در اینجا به معنایِ زدوده شده و پاک شدن به کار رفته
یعنی هر چیزی که کمال پیدا کند زدوده و پاک میشود
و اما بقیه رو درست فرمودید
جناب سعدی ناراحتن که چرا آنطور که انتظار داشتن
عمرشون کمالی نیافته😔
که اینجا باید گفت
بزرگوارا گر عمر تو کمالی نیافته
پس ما چه بگوییم که حتی به وسعتِ یک بیت شعرِ تو
عرفان و درکمان پر و بالی نیافته؟؟؟
مهربانی در بیت آخر ایهام دارد و معنی دوم آن به نقل از لغتنامه این است:
«نوعی از جامهٔ لطیف و نازک به غایت خوش قماش»
«جامهٔ بسیار باریک»
حتی آن را ترکیب «مهرآبانی» به معنای جامهٔ مناسب مهر و آبان هم گفتهاند!
برای مطالعه بیشتر به این مطلب استاد عظیمی مراجعه کنید.
معنای بیت اخر چیست؟
یعنی سعدی از عشق تو در یک روز هزار جامه میدره و پاره میکنه ولی از طرف تو در طول یک سال، هیچ مهربانی ای ندیده
سعدی دبیر پیر هنر شناس دهر
همچون کمال کلامت کمالی نیافته
که نیستی است سرانجام هر کمال که هست
حافظ

سعدی