سلام فک کنم تو اخرین بیت ماجرا اشتباه نوشته شده

داستان درسه و منظور اینه که هر چه را که با اون دوست قبولم کنه من قبول دارم. چه بهشت چه جهنم

چقدر دردناک که یکی را اینقدر دوست بداری و اون همون قدر از تو بیزار باشد!

خدا نصیب هیچ کسی نکند. آمین

دوستان لطف می‌کنند ماجرای این شعر رو توضیح بدن، معنی این چند بیت رو متوجه نشدم:

بخندید و گفتا به صد گوسفند

تغابن نباشد رهایی ز بند

به ناخن پری چهره می‌کند پوست

که هرگز بدین کی شکیبم ز دوست؟

نه صد گوسفندم که سیصد هزار

نباید به نادیدن روی یار

سلام 

نکته ای که در این بیت نهفته است اینه که در زندگانی، آدمی به هرچه که دل ببنده ودر طلب اون باشه وبقول استاد پرویز شهبازی اون را در مرکز خودش قرار بده اون براش الوهیت پیدا میکنه حال مال وثروت باشه، علم اندوزی باشه ،فرزند باشه،اعتقادات کور مذهبی باشه و....

واین بیت  رباعی ذیل از جناب مولانا  را برام تداعی کرد

تادر طلب گوهر کانی کانی

تادر هوس لقمه نانی نانی

این نکته رمز اگر بدانی دانی

هرچیز که در جستن آنی آنی

شاد باشید