قطعهٔ ۱۳ - سخنپرداز
اطلاعات
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
خوانش ها
قطعهٔ ۱۳ - سخنپرداز به خوانش عندلیب
حاشیه ها
با درود وسپاس فراوان
در اینجا مراد از پژمان ,آقای حسین پژمان بختیاری است که جای اشعار وی در این مجموعه گرانقدر خالیست. شعر زیر نمونه ای از اشعار آن بزرگوار است:
در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد
کس جای در این خانه ویرانه ندارد
دل را به کف هر که دهم باز پس آرد
کس تاب نگهداری دیوانه ندارد
در بزم جهان جز دل حسرت کش مانیست
آن شمع که میسوزد و پروانه ندارد
دل خانه عشقست خدا را به که گویم
کارایشی از عشق کس این خانه ندارد
گفتم مه من! از چه تو در دام نیفتی
گفتا چه کنم دام شما دانه ندارد
در انجمن عقل فروشان ننهم پای
دیوانه سر صحبت فرزانه ندارد
تا چند کنی قصه اسکندر و دارا
ده روزه عمر این همه افسانه ندارد
سالار عقیلی این شعر رو در آلبوم مایه ناز به زیبایی هرچه تمام ار به اجرا دراورده اند
شنیدنشو توصیه می کنم !
زهی رهی
پژمان اندوهگین است
- در کنج دل م _عه! دل م که کنج نداره؟_ عشق کسی خانه ندارد،به هر حال دل م که مال خودم نیس مال بد بیخ ریش صاحب ش نیس این هفته جمعه تعطیل هم نیس اسمال آقا خونه نیس آش ماش بیرون باش مواظب خودت باش بیسکویت بخور ساکت باش،همیشه داش مشتی باش،داشتم می خوندم که:کَس جای در این خانه ویرانه ندارد ،جای ش عوض ش جای مرا دیوانه ندارد، گشتم چو خودم شهر دردانه ندارد،همچو ختنی،رندی و خمّار ندارد،ندارد که ندارد،از بس دل م از غیر تو را دید دل م تاب و توان گذری باز ندارد،_ عه اینا رو از کجا آوردی؟_داشت میگفت:دل را به کف هر که دهم باز پس آرد،در دم دهمش هر چه دهد باز نگیرم، دل در کف معشوف نماند،آّبی است در آتش هوس خواب ندارد، کف کرد دهانم که از آغاز چنین بود ،هردم نفسی برد فرو باز نیارد،_خوووب؟دیگه چی مسخره؟_بذار حرفش و بزنه! "تموم شد و رفت فقط چند تا ویرگول جاگذاشته بودم شرمنده خودتون ردیفش کنین (،،،،،،،،،،) "کَس تاب نگهداری دیوانه ندارد،
:-)
دل خنده زند بر من من خنده زنم بر دل اینجا ست که میخندد دیوانه به دیوانه
#دیوانه چو دیوانه ببیند خوشش آید#:)
سلاو بانو
چقدر زیبا گفتید.خوشم اومد.:))
تا همایون شجریان هست کسی سالار عقیلی گوش نمیده. با این شعر رو با صدای همایون گوش بدید تا رستگار بشید
با سلام
آقا سعید فرمایش شمارو تایید می کنم!
این شعر رو برای اولین بار مرحوم احمد ظاهر خواننده مشهور افغان با شیوایی استثنایی خوانده است.
من نسخه ایرانی این اثر را گوش نکردم اما فکرم میکنم که الهام گرفته شده از اهنگ مرحوم احمد ظاهر باشه
شعر جناب پژمان رو گلپا هم خونده در آلبوم عقیق گویا . به نظرم از بازخوانی همیاون بسیار بهتر و زیباتره
این شعر رو با صدای حبیب گوش کنید
این شعر رو استاد علیرضا افتخاری هم خیلی زیبا اجرا کردن
زنجیر بیاور و ببند پای دلم را
من تاب نگهداری دیوانه ندارم
این شهر رو فقط و فقط با صدای حبیب گوش بدید تا تنتون بلرزه
هر گلی بویی داره و هر خواننده زیبایی خاص خودش را داره.خانم سحر خواننده افغان هم این شعر را خوانده اند که گویش و زیبایی خودش را داره
درود بر همگی
شعر پژمان بختیاری را اولین بار با لهجهی تاجیکی و افغانی (که برای شنوندهی پارسیزبان شبیه به نظر میرسد و البته که تفاوتهایی دارد)، احمد ظاهر اجرا کرد و پس از آن همانطور که گفتند خانم سحر خوانندهی افغان و همچنین خانم شبنم ثریا.
از میان خوانندگان ایرانی نیز همانطور که دوستان گفتند آقای حبیب کار را به سبک خودشان اجرا کردند و آقای افتخاری نیز با یک ملودی الهام گرفته از اجرای تاجیکی آن را اجرا کردند.
اما ملودی مشهورتر که اجرای متفاوت از آن شده است، ساختهی هنرمند فقید منوچهر همایونپور است که با صدای خود ایشان در آلبوم نوای چوپان منتشر شده است و همینطور خانم الهه در برنامهی 263ام گلها خواندهاند و پس از انقلاب نیز همانطور که اشاره شد توسط همایون شجریان و سالار عقیلی بازخوانی شده است.
با سپاس از عزیزانی که مطالعه میکنند.
اصلاحیه: اجراهای متفاوتی از آن شده است*
اما صدای آقای گلپایگانی را پیدا نکردم، دوستان اگر لینک اجرای ایشون را دارند، اگر زحمتی نیست، اینجا بگذارند.
با سپاس
ظاهراً ایرج هم اجرایی از این کار (البته در کنسرت و نه به شکل آلبوم) داشته، دوستان اگر دسترسی دارید، لطفاً لینک این اجرا هم به اشتراک بگذارید.
این شعرو استاد حبیب خونده بنام خانه ویرانه از تمام خواننده های نیز بهتر
میبینم که بعضیا صحبت همایون شجریان و سالار عقیلی میکنند،در اینکه هر دو فوق العاده هستند شکی نیس.
ولی بد نیس این شعر رو با صدای حبیب محبیان در ترانه خانه ویرانه رو دوستان از دست ندن.واقعا زیباست.
فکر می کنم بیت آخر مصرع اول " تا چند کنی قصه ز اسکندر و دارا" درست تر باشه.
خانم نگین، چرا این بیت حذف کردید!!!!!
از شــــاه و گــدا هــر کـه در ایــن میـکده ره یافـت
جــز خون دل خـــویــش به پیمـــــــانـه نـــــدارد
این آهنگ اولین بار با ملودی جاودانه حسین خان یاحقی توسط منوچهر همایونپور در سال 1338 اجرا شده. زمانیکه احمد ظاهر فقط 13 سال داشته که البته این آهنگ در دهمین آلبوم این خوانده مشهور افغان قرار گرفته که این خود نشان دهنده فاصله بیشتر از سال خلق اولیه این اثر هست.
امروزه هم بخاطر فقر آهنگساز، عده ای خوش صدا دست به بازخوانی آثار دل انگیز گذشتگان میزنن. حتی بخودشون همت هم نمیدن که کمی تغیرات ایجاد کنن و روی آثاری کار کنن که کمتر بین مردم محبوبیت پیدا کرده بودن.......
من با صدای استاد نوربخش شنیده ام و لذت بردم
این تصنیف اولین بار توسط استاد فقید علی داور معروف به درویش ( پدر مثنوی خانی ایران) در دهه 30 هجری در رادیو خوانده شد و بعد از آن خواننده های مختلف در دهه 50 تا کنون آنرا بازخانی کرده اند.
عزیزان اجرای اول این شعر تصنیفی در مایه ابوعطا ساخته استاد حسین یاحقی میباشد که با صدای زنده یاد منوچهر همایون پور به زیبایی تمام احرا شده است . به دوستان اهل شعر توصیه میکنم کارهای استاد همایون پور اگر بسیار اندک هستند گوش دهند ایشان بسیار در تلفیق شعر و موسیقی مهارت داشتند تا جاییکه خاطرم هست استاد شجریان در نشست آوازی استاد همایون پور را آوردند و گفتند سعی کنید مانند ایشان شعر را بیان کنید
این شعر رو با صدای حبیب بشنوید تا مو به تنتون سیخ بشه... آهنگ خانه ویرانه از آلبوم خداوندا
سپاس رهی .